Stokpunt ellende en kreupeltax
#Taststok otaku
Mensen met maar één taststok, ik snap niet hoe ze kunnen leven. Ik telde laatst, en ik heb er vijf. Een ambutech voor nood vervanging, een uit elkaar gevallen Kellerer stok, een All Terrain Cane, een Ultraflex en mijn lievelings, de IO. Elke stok is een compromis. Sommige mensen willen zwaar en rollen, ik wil licht en ik moet wel eens over een grasdijk. Bij mij is de IO de favoriet, hoewel ik nooit durf te zeggen hoe veel die stok kost. Ik ontving hem als geschenk, dus officieel weet ik dat niet. Het is de stok die me het liefste is. Zozeer, dat toen ik een aanbod kreeg om de kern te laten vervangen, ik dat afsloeg. Het had betekend dat ik de IO per post naar Oostenrijk moest sturen. Te traumatisch! Misschien ontvang ik hem wel niet terug. De gedachte daar aan was bijna ondraaglijk.
Kreupeltax
Ik gebruik mijn stokken voor wandelen en de standaard “Ambutech + Rollerball” is daarvoor niet geschikt. Het verschil tussen een Ambutech en de IO: ongeveer 550 euro. En daar komen we bij de Kreupeltax uit. Kreupeltax, dat is de extra tijd en het geld dat jij als kreupele investeert, waar niet-kreupelen dat niet hoeven. Kreupeltax is 4000 betalen voor een braille leesregel. Kreupeltax is een uur van te voren je reisbewegingen moeten melden aan de NS als je op het station assistentie wilt. Kreupeltax is de tijd die je moet besteden aan het opvangen van de geringe toegankelijkheid bij zowat elke situatie waar je je in begeeft.
Stokpunten bestellen
De IO is ontworpen om als stok te dienen voor de GEO stokpunten. IO en GEO horen bij elkaar. IO is een zeer lichte en stijve taststok, de GEO punten zijn ontworpen op klank. Na lange tijd lopen met de IO voelen andere stokken dof en betekenisloos aan, heel anders dan de informatieve IO-GEO combinatie. Ik geef mijn stok wel eens in handen, maar zo komt de IO-magie natuurlijk niet naar voren. Mijn ene GEO raakte ik kwijt in de tram rails. Mijn reserve, tweede, GEO versleet bijna tot op de schroef. Whitecane is de maker van de IO/GEO en ze hebben een webshop, en ik probeerde te bestelde. Lukte niet. Wanhopig mailde ik Thomas Stüntebeck, het IO opperhoofd. “Nee, wij doen geen verkoop meer naar het buitenland, je moet bij de Nederlandse leverancier zijn, Slechtziend.nl.” Slechtziend had de IO niet in de webshop. Ik denk nu dat ik de enige IO-bezitter ben in heel Nederland. Ik schreef weer een mail, nog wanhopiger met mijn bestelling aan Slechtziend. Op dit punt aangekomen werd ik weer humeurig vanwege de kreupeltax.
Geheime kanalen
MIjn wanhoopsbericht had effect, want nu schreven wel vier medewerkers van Slechtziend mij aan. Han, Mario, Inge, en iemand die zich achter het “info” mail adres verschanste. MIjn verzoek was simpel. Bestel van elk type stokpunt twee stuks voor mij. Ik weet natuurlijk best dat zij Thomas Stüntebeck mailen en dat hij de stokpunten in een doos doet en opstuurt en zij sturen weer op aan mij. De kreupeltax is dat bedrijven als Slechtziend opereren in het “verstrekkingenmodel” jegens hun clientele. Tegen D. en eigenlijk tegen iedereen klaagde ik dat ik sneller plutonium op de zwarte markt had kunnen bestellen en dat ik het dan al in huis had gehad. Twee weken lang gebeurde er niets. Toen ineens een factuur, die ik betaalde. Weer een week niks, en ineens had ik een bezorgbericht van PostNL. Hoe was dat gebeurd? Maar ik was ook radeloos van vreugde, want eindelijk kon ik de stokpunten in ontvangst nemen.
Geen marge
Vroeger schaamde ik me voor de wanhoop die dit soort toestanden bij mij oproept. Op het werk krijgen we een locatie erbij die ik niet ken. Omdat ik de enige in mijn bedrijf ben die daar werkt met een visusbeperking, moet ik op jacht in de organisatie om iemand te vinden die me gidsen zodat ik toegang kan verkrijgen. Mijn verlangen was een setje nieuwe stokpunten. Eenvoudig zou je zeggen, webshops zijn daar voor. Het antwoord voor mij is: ja, maar niet voor jou. Ik leg altijd uit dat ik geen marge heb. Geen toegang bieden, betekent dat ik geen toegang heb. Kreupeltax is twee keer zo hard zwoegen voor de helft van het resultaat. “Het hoort erbij”. vergoelijk ik vaak. Maar het is onacceptabel.